• facebook
  • twitter
  • mail
Verhaal I Spetterend optreden, het publiek hield het niet droog

Verhaal I Spetterend optreden, het publiek hield het niet droog

,,Nee hoor, er is niks aan de hand. Straks is het weer droog”, zegt Hans Kuijt, toch een beetje vertwijfeld. Om hem heen hebben zich meerdere saxofonisten verzameld, al dan niet met sax, al dan niet in een nat pak. Terwijl buiten de regen met bakken uit de hemel komt, blijkt de Barneveldse muziektent aan de Van Hogendorplaan bestand tegen het natuurgeweld.

En ja hoor, even later klaart de lucht op en stopt het met regenen. Ietsje later dan gepland kan alsnog de jaarlijkse muzikale afsluiter van het seizoen, het muziektentconcert, aanvangen. Zonder problemen lijkt het, totdat één der toeteraars enkele seconden voordat Hans wil afslaan zijn riet op de grond laat vallen. En laat ‘ie nou net door een spleet in de vloer voor eeuwig uit het gezichtsveld verdwijnen. Ik noem hier verder geen namen, maar lastig was het natuurlijk wel dat niemand anders in de club beschikte over een reserve saxriet voor de contrabassax.

Enfin, dan maar even zonder de lage brom van start, met even later een ingelast intermezzo van het Quintastic saxofoonkwartet. Het inmiddels toegestroomde publiek, ruim zeventig man sterk, heeft niet voor niets zijn schouders opgehaald voor het ogenschijnlijk slechte weer. Met de zon erbij wordt het een stralend en vooral mooi optreden. Met de tienjarige drummer Ruben en de bijna zesjarige toeteraar Sten, en natuurlijk de andere beginnende saxofonisten, wordt een mooie versie van The Eye of the Tiger neergezet. ,,Ik hoor eigenlijk geen verschil met het orkest”, lacht Hans. Hopelijk kunnen we de nieuwe lichting snel terugzien, maar dan ín het orkest.

Andere nummers volgen, onder meer een romantisch intermezzo van het Saxtet met stukken uit de musical Yentl, met speciale goedkeuring van Barbara Streisand. Als Hans even later weer eens uitgebreid grappen en grollen voorlegt aan het publiek, trekt Geke hem -spreekwoordelijk- aan de mouw, wijzend naar de donkere wolken die aan komen drijven. ,,Vlug, spelen weer.”

Het begint zachtjes te druppelen wanneer de klanken van John Miles’ Music over het veld schallen. Het publiek, gewapend met paraplu, trotseert dapper. Als het officieel laatste nummer van het concert afgelopen is, zitten de toehoorders nog steeds braaf, inmiddels in de stromende regen. ,,Tijd om op te breken, of hebben jullie nog zin in een grapje?”, vraagt Hans.

Grapjes kunnen altijd, dus sluiten we, terwijl je rustig van noodweer kunt spreken, het jaar in stijl af, met ‘It’s raining men.’ Al met al een geslaagde avond. Het weer heb je niet voor het uitkiezen, het publiek koos gelukkig wél. Vóór Saxus.

Tekst: Wouter van Dijk

Foto: Hans-Lukas Zuurman/Barneveldse Krant